دروازه تهران قدیم یا دروازه قدیم تهران نام در انتهای خیابان تهران قدیم (میدان هاشمی) شهر قزوین واقع شده و از بناهای دوره قاجاریه است که در سال ۱۳۴۷ خورشیدی مرمت و کاشی‌کاری شد.شهر قزوین در نیمه قرن سوم هجری قمری دارای ۷ دروازه بوده است که امکان ورود به شهر را فراهم می‌ساختند. در دوره قاجاریه ۹ دروازه در گرداگرد قزوین وجود داشتند که با حصار پیرامون شهر به یکدیگر می‌پیوستند و عبارت بودند از پنبه ریسه، راه (درب) کوشک، شیخ‌آباد، رشت، مغلاوک، خندقبار، شهزاده حسین، مصلی و تهران که هم‌اکنون از میان آن بناهای باشکوه، تنها دو دروازه  و راه کوشک باقی مانده‌ و بقیه در اثر خیابان‌کشی‌ها و عدم توجه به مرور زمان ویران شدند. این دروازه  در بیرون شهر قزوین ساخته شده بود و مردم و وسایل نقلیه از زیر طاق بزرگ آن رفت و آمد می‌کردند اما در حال حاضر به دلیل گسترش جمعیت، درون شهر قزوین و در میان میدانی محفوظ شده است.

بنای دروازه آجری و دارای یک سردر اصلی و دو راه ارتباطی در طرفین است. سردر میانی دارای عرض و ارتفاع بیشتر و قوس تیزه‌دار است. این دروازه هشت گلدسته دارد. ورودی اصلی آن‌ها دارای رسمی‌بندی و کاسه‌بندی است. این دروازه همچون دروازه درب کوشک دارای کاشی‌کاری‌های بسیار زیبایی است که تحسین سفرنامه‌نویسان از آن، گویای عظمت و زیبایی شگفت آن‌ می‌باشد.دروازه تهران قدیم در تاریخ ۳۰ مرداد ۱۳۵۴ با شماره‌ی ثبت ۳۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید.

آدرس : قزوین، میدان تهران قدیم، ابتدای خیابان تهران قدیم