مقبره سنگی دکان داوود که از آثار تاریخی دوره مادها یا هخامنشیها به حساب میآید، در نزدیکی شهرستان سر پل ذهاب، روستای کل داوود قرار دارد
دکان داوود گوردخمهای تاریخی است که در ۳ کیلومتری جنوب شرقی سرپل ذهاب در ابتدای جاده انزل و در فاصله حدود ۱۰۰ متری از جاده اصلی کرمانشاه به سرپل ذهاب واقع شده است.
این گوردخمه که از جمله جاذبههای گردشگری استان کرمانشاه است، در نزد مردم بومی آن منطقه به کل داوود (کل داو) و دکان داوود شهرت یافتهاست.
این مقبره همانند گوردخمه بزرگ دربند صحنه، دارای ایوانی در جلو میباشد که طول آن در جلو ۹/۶۰ متر و در قسمت عقب ۷/۳۲ متر است.
همچنین عرض این گوردخمه ۱/۹۵ متر و ارتفاع آن نیز ۲/۶۰ متر است و اطراف ایوان آن به وسیله قابهایی تزئین شدهاست.
در دو طرف ورودی مقبره بقایای دو ستون دیده میشود که بدنه ستونها به مرور زمان از بین رفته و تنها پایهها و سرستونها باقی ماندهاست. پایه ستونها نیز مربع شکل میباشند.
دیوار عقبی این ایوان ورودی به عرض ۱ متر و ارتفاع ۱/۵ متر وجود دارد که به اتاقی به طول ۲/۸۳ متر، عرض ۲/۳۱ متر و ارتفاع ۲/۱۸ متر منتهی میشود. در بدنه دیوارهای این اتاق ۵ طاقچه جهت قرار دادن نذورات کنده شدهاست.
همچنین در نیمه سمت چپ کف اتاق، قبری بیضی شکل به عمق ۷۰ سانتی متر کنده شدهاست. سقف این اتاق دارای تاقی هلالی است ولی سقف ایوان جلو اتاق، مسطح میباشد.
در فاصله ۸ متری زیر این گوردخمه، قاب مستطیل شکلی روی یک قابی قدیمیتر تراشیده شده است. در داخل قاب جدید شخصیتی به حالت تمام قد با صورتی نیم رخ حجاری شدهاست.
این شخص لباس بلندی برتن و کلاه لبه داری بر سر گذاشته که قسمت پشت گردن و گوشهای او را پوشاندهاست. همچنین در یک دست او برسمی دیده میشود و دست دیگر را به حالت نیایش به طرف بالا نگه داشتهاست.
این گوردخمه ارتفاعی حدود ۱۲ متر از سطح زمین داشته و دسترسی به آن بدون استفاده از تجهیزات صخره نوردی غیر ممکن است.
در جلوی درب ورودی این گور دخمه، ایوانی که اطراف آن به وسیله قاب هایی تزئین شده، تعبیه گردیده است. بقایای دو ستون نیز در طرفین درب ورودی آن مشاهده میگردد که بدنه ستونها به مرور زمان از بین رفته و در حال حاضر تنها پایه و سرستونهای آنها باقی مانده است.
زمانی تصور میشد که این گوردخمه و نقش برجسته حجاری شده در زیر آن متعلق به دوره ماد باشد ولی در پژوهشهای اخیر مشخص گردید این گوردخمه متعلق به دوره هخامنشی است و احتمالاً نقش برجسته حجاری شده در زیر آن نیز مربوط به دوره سلوکی باشد.
دانشمندان معتقدند که این دخمه مربوط به آخرین پادشاه ماد یعنی آژیدهاک (یشتوویگو) میباشد که توسط کوروش بزرگ هخامنشی از سلطنت خلع گردید. کوروش با اتحاد پارس و ماد دو تیره ایرانی باشکوهترین امپراتوری تاریخ را که بر پایه احترام به ادیان و باورها و آداب و رسوم هر منطقه استوار بود را شکل داد.
در رابطه با کاربرد این دخمه که نمونهای با شباهت زیاد به مقابر پادشاهان هخامنشی در نقش رستم ولی بسیار سادهتر از آنهاست، به نظر میرسد که در اواخر دوران ماد یا ابتدای حکومت کورش جهت دفن پادشاهی ساخته شده باشد و با توجه به وجود مقابر کلیه پادشاهان هخامنشی در نزدیکی تخت جمشید و پاسارگاد، این دخمه احتمالا مربوط به یکی از شاهان مادی و آخرین آنها، آژیدهاک، آستیاک و یا ضحاک، پدر بزرگ مادری کوروش هخامنشی میباشد که پس از مرگش جنازه او را در این دخمه قرار میدهند.
مقبره سنگی دکان داوود در سال ۱۳۱۰ توسط وزارت فرهنگ و هنر یا شماره ۱۵۲ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.
![مقبره سنگی دکان داوود مقبره سنگی دکان داوود](/sir_4e86836d-d43d-4f37-b8e4-c48b801180ec.jpg.zhr)
![مقبره سنگی دکان داوود مقبره سنگی دکان داوود](/sir_7acda3a5-d594-492b-86ef-43c1a59e23d0.jpg.zhr)
![مقبره سنگی دکان داوود مقبره سنگی دکان داوود](/sir_a54f8e27-a091-4652-8821-de2ccc488251.jpg.zhr)
منبع: سیری در ایران